Pamiątka chrztu

Mój chrześniak niedługo będzie pełnoletnim człowiekiem, a ja wspominam jakby to egzystowało wczoraj, wspominam jak się porodził, jak spojrzał, która ja egzystowałam wtedy, co przetwarzałam i co sądziłam, wspominam, która ówczesna pamiątka chrztu. Upływanie czasu boli, osobowość tego, jak lotne i treściwe jest nasze żywota, jeszcze przed chwilą wszystko posiadałam przed sobą, to ja właśnie ustawałam osiemnaście lat, a teraz gwałtownie pokazuje się, że to malutkie dziecko, które przestrzegałam do chrztu jest dojrzałe. Pamiątka chrztu teraz będzie posiadała dla niego znaczenie, a może dopiero za kilkanaście lat, kiedy sam zwiedzie doświadczeń żywotnego. Ja jeszcze wspominam, co dumałam w tym wieku, która istniałam, co egzystowało dla mnie najlepsze, zazdroszczę mu tego, tego, co teraz doświadcza i co jeszcze przed nim. Stanowczo sobie jeszcze nie zdaje kwestie, że czas teraz przyspieszy, emituje mu się, że będzie zawsze niedoświadczony, a jednostki w wieku jego rodziców posiadają już wszystko za sobą, również tak mniemałam. Teraz odczuwa się już dojrzały, pragnie o sobie prezentować, nie pragnie słychać dojrzałych, bo wszak sam już nim jest i ma swoje impulsy na żywota. Tak to jest w tym wieku. Jeszcze wiele przed nim, naczelne rozległe namiętności, zwierzchnie rozczarowania, za chwilę matura i potem odmienny glob, nie tak polubowny jak do tej pory.

Comments are closed.